“GUMATI MARANG PEPADHA”

1 KOR 11 : 17 - 34

Para sedherek kekasihipun Allah,

Mboten karaos sekedhap malih kita sampun badhe lumebet wonten ing Bujana Suci ingkang sak menika gegayutan kaliyan raos sokur kita wonten ing “ Hari Pembangunan GKJW “. Saking waosan ingkang kita pireng sesarengan, sumangga kita sami ningali gesang kita piyambak-piyambak menapa kita ugi sami kaliyan pasamuwan wiwitan wonten ing kitha Korinta menapa mboten? Ing sak lajengipun, kita badhe sesarengan nyawisaken manah kita lumebet wonten ing pambujananipun Gusti ingkang suci kanthi sukarena.

Para sedherek kekasihipun Allah,

Waosan kita wau nggambaraken bab kuciwaning manahipun Rasul Paulus tumrap pambujanan ingkang dipun wangun dening pasamuwan wiwitan kala semanten. Pambujanan ingkang dipun wangun dening pasamuwan wiwitan menika benten kaliyan kita sak menika. Menawi kita sak menika namung nedha roti lan ngombe anggur, ananging rumiyin sedaya tiyang ingkang pitados dhateng Gusti Yesus menika sami nunggil lan kembul sesarengan kanthi sukarena, edum-ingedumaken menapa ingkang dipun bekta saking griyanipun piyambak-piyambak dhateng sedherek sanesipun. Sedaya menika dipun tindakaken supados raos keakraban lan kebersamaan saged kajagi kanthi sae. Anaging dangu-dangu, kathah ewah-ewahan wonten ing bujana suci kala wau. Ngantos-ngantos wonten ing ayat 20 Rasul Paulus ngandika “Menawa kowe padha masamuwan iku ora nedya mangan bujanane Gusti” . Kenging menapa Rasul Paulus dhawuh kados mekaten? Amargi pancen, pakulinan makaten wau sampun mboten dipun gatosaken malih. Sedaya tiyang sami dhisik-dhisikan mendhet bontotan ingkang dipun bekta saking griyanipun piyambak kala wau. Menika ateges bilih sinten ingkang mbekta kathah lan eca, namung badhe nedha ingkang eco kala wau, lan sinten ingkang namung mbekta sak wontenipun inggih namung badhe nedha sak wontenipun kemawon. Ing ayat 21 Rasul Paulus mastani: “…kang siji kaluwen, sijine mendem” Ketingal nyata wonten singgetan ingkang misahaken tiyang ingkang sugih kaliyan tiyang ingkang sekeng.

Para sedherek kekasihipun Allah,

Sak sampunipun Rasul Paulus ngluntakaken raosing manah lan kuciwanipun dhateng pasamuwan ing kitha Korinta kala wau, piyambakipun lajeng paring piwulang supados pasamuwan menika sami puruna ningali malih menapa ingkang dipun tindakaken dening Gusti Yesus wonten ing Bujana Suci ing wiwitan. Gusti Yesus mundhut roti lajeng dipun cuwil-cuwil sarta ngendika, “ Iki badanKu , kang kaulungake marga saka kowe: iki padha tindakna minangka pangeling-eling marang Aku ”. Lan sak sampunipun maringaken roti wau dhateng para sekabat, Gusti Yesus lajeng mundhut tuwung sarta ngendika, “ Tuwung iki prajanjian anyar kang kaecap kalawan getihKu. saben-saben kowe padha ngombe, iku gawenen pangeling-eling marang Aku ”. Sedaya ingkang dipun tindakaken Gusti Yesus wonten ing pambujanan menika sejatosipun mratelakaken bilih Gusti Yesus ngarsakaken supados kita purun lan saged ningali menapa ingkang dipun tindakaken dening Gusti wonten ing jagad menika. Panjeneganipun mboten gesang kangge Dhiri pribadinipun piyambak, ananging kangge nguwalaken manungsa saking pangwasaning dosa. Sadanguning sugengiPun, menapa Gusti boten nggatosaken tiyang-tiyang ingkang miskin, tiyang-tiyang ingkang kesrakat lan tiyang-tiyang ingkang dipun singkiraken dening tiyang sanes? Panjenenganipun tansah paring kawigatosan dhateng para tiyang makaten wau. Menika nedahaken, bilih inggih kados makaten punika ingkang dipun kersakaken dening Gusti Yesus, supados kalampahan utawi dipun tindakaken wonten ing gesangipun pasamuwan ingkang sampun katebus. Kawigatosan ingkang boten katindakaken namung kangge gesang pribadi, ananging ugi kangge gesangipun sesami. Menawi piwulang menika mboten temen-temen dipun gatosaken ing saben-saben bujana suci, ateges kita mboten ngakeni sedaya pakaryanipun Gusti wonten ing jagad menika lan menika ingkang ndhawahaken paukuman dhateng kita (kawaosna ayat 29).

Para sedherek kekasihipun Allah,

Kanthi pangandikanipun Gusti wau, sumangga ing salebeting pengetan dinten pembangunan GKJW menika, kita sami mangun greja kita sarana gesang sesarengan kanthi gatos-anggatosaken setunggal lan setunggalipun. Amargi gesang wonten ing pasamuwan menika benten kaliyan gesang piyambakan, ingkang namung sak pikajeng kita piyambak. Ananging gesang masamuwan menika kedah purun sangkul-sinangkul ing bot repot, asung pambiyantu dhateng setunggal lan setunggalipun. Kanthi makaten, kita mesthi badhe saged tumut ngraosaken ingkang dados kasedhihan lan kabingahanipun sedherek sanes. Awit saking menika, sumangga kita sami ndadar dhiri pribadi kita, menapa sadangunipun punika kita inggih sampun/tansah gesang kanti patrap makaten wau wonten ing greja lan pasamuwaniPun?

Wusana, ngaturaken sugeng nampi timbalan agung lan marek wonten ing pambujanan peparingipun Gusti…. AMIN…